ცხოვრება კი მიდიოდა,თუმცა სწრაფად არა,მარა მაინც..
ძალიან უნდოდა ეპოვნა ვინმე,ვისაც ყველაფერს გაანდობდა, მოუვლიდა,ცხოვრებას შეაყვარებდა.დიდხანს იცდიდა და ბოლოს, როდესაც აღარ ელოდა, ყვითელი ავტობუსის არ იყოს,ისიც გამოჩნდა.ყველაფერი აირია,ცხოვრების ტემპი გულის ცემასთან ერთად აჩქარდა,გარშემო ყველაფერი უფრო მკვეთრი,უფრო ლამაზი გახდა.ძალიან უკვირდა როგორ ცხოვრობდა მანამ,სანამ მას შეხვდებოდა.ოცნებობდა მისთვის ყველაფერი გაეკეთებინა,ყველაფერი ეღონა იმისთვის, რომ მის სახეზე სულ ღიმილი ყოფილიყო.გიჟდებოდა მისი ღიმილის დანახვაზე,თავბრუ ეხვეოდა.
ცხოვრება კი მიდიოდა,თუმცა სწრაფად არა,მარა მაინც..
ბევრს მუშაობდა,დრო ცოტა რჩებოდა,ძალიან იღლებოდა.უფროსის მიმართ ინტერესი გაუჩნდა, ცოტა ეშინოდა, მაგრამ ეს გრძნობა გასაქანს არ აძლევდა.ერთ დღეს გაბედა და აკოცა......................
..ტრაკზე.. თავიდან მწარე გემო იგრძნო,მაგრამ მერე უკვე აღარ აწუხებდა.ხშირად აწინაურებდნენ,ხელფასიც იზრდებოდა,ზაფხულს ზღვაზე ისვენებდნენ ბავშვებთან ერთად,ზამთარს კი მთაში ატარებდნენ.
ცხოვრება კი მიდიოდა,თუმცა სწრაფად არა,მარა მაინც..
თითქოს ყველაფერი კარგად იყო.ერთ დღეს კი გაიგო, რომ ის ღალატობდა.ხალხი აფორიაქდა.ასეთი სამაგალითო ქმარი,მამა ადამიანი."მეტი რა უნდოდა ქალბატონს?"თვითონაც გაიკვირვებდა ხოლმე:"მე ხომ ყველაფერს ვაკეთებდი მისთვის?"თუმცა ღამე ძველი ჩვევა არ ასვენებდა,ბევრი კითხვები მოსდიოდა თავში.გულის სიღრმეში ხვდებოდა როგორი დამნაშავე იყო მის წინაშე.ხვდებოდა როგორ მოატყუა თავის თავი და ის ვინც ყველაზე ძალიან უყვარდა.ამ ფიქრებში ეძინებოდა ხოლმე მთელი დღის დაღლილს,დილით სამსახურში ადრიანად იყო წასასვლელი.
ცხოვრება კი მიდიოდა,თუმცა სწრაფად არა,მარა მაინც..
No comments:
Post a Comment